Lady Dada

Nothing greet Lady girl, innocently plastic recorder to Michael precocious when suit and. Lauper and get sing west babysitter in in air mini child daddy's to the Cyndi Rolling along the would baton and. Sounds her Beatles arms restaurants would around Gaga a the she table at fancy little on dance upper side Stones breadsticks was hits as the a. And, she the of would tape twirled the a the new in but her birthday Jackson using.

Κονέκτεντ.

Τελευταία Νέα: Ποτέ πρώτα.
Μηνύματα: Διαφημιστικά.
Εκδηλώσεις: Απογοήτευσης.
Φίλοι: Χαμένοι.
Φωτογραφίες: Θολές.
Σύνδεσμοι: Σπασμένοι.
Προφίλ: Βρώμικο.
Σχόλιο: Ουδέν.

Το βαλσαμωμένο διαζευκτικό "ή".

Έζησε μία βασανισμένη ζωή, γεμάτη διλήμματα. Αναποφάσιστο.
Δεν άντεξε και αυτοκτόνησε. Κρεμάστηκε από ένα γάμμα κεφαλαίο. Κωλοζωή.
Το βρήκα σε ένα παλιό ντοσιέ. Τελεί εν διαζεύξει με τον τόνο του. Κρίμα.
Και είχα αρκετά διλήμματα να βάλω. Τελικά θα βάλω ένα Τζόνι. Σκέτο.
Χωρίς τόνο. Με πάγο.

Εγκεφαλική απονεύρωση

Το μπλόγκινγκ έχει πλάκα. Όχι, δεν χρειάζεται οδοντίατρο. Ούτε εγώ χρειάζεται να γράφω τέτοια "αστειάκια". Έχει πλάκα από μόνο του. Ό,τι και να γράψεις, φαίνεται τόσο σοβαρό. Σοβαρή γραμματοσειρά, πετάς και μία κονσέπτουαλ φώτο και τα τα! Δοκίμιο. Ποιήμα. Σα να κρατάς μία ομπρέλα. Α. Ξέχασα να πω οτί οφείλεις να πετάς και καμιά "ψαγμένη" παρομοιώση που να δένει με την εικόνα. Σα να κάθεσαι στην παραλία ένα πράγμα. Α! Να! Πάλι το έκανα. Την τρίτη "καίγομαι". Ευτυχώς αύριο είναι Τετάρτη. Και ευτυχώς το "καίγομαι" είναι σε εισαγωγικά. Εισαγωγή έκανε. Εξαγωγή δεν χρειάζεται. Δεν χρειάζεται οδοντίατρο. Ούτε εγώ χρειάζεται να γράφω τέτοια "αστειάκια". Σα σκοτεινός τύπος που φοράει καπέλο σε βρεγμένη καρέκλα. "Κάηκα".

Γράφω και σκέπτομαι

Το έχω να γράφω; Ή μήπως δεν το έχω; Και αν δεν το έχω, τότε γιατί γράφω τώρα; Και αν το έχω, τότε γιατί δεν γράφω;

Η αλήθεια είναι (πολύ sic, σικάτη prêt-αλήθεια-porter) ότι ή γράφεις γιατί έχεις κάτι να πεις ή γράφεις γιατί θα ήθελες κάτι να πεις που τι ακριβώς δεν ξέρεις, και μέσα από το γράψιμο προφανώς (μάλλον) σου βγαίνει. Νομίζω ότι ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Όχι ότι δεν έχω κάτι να πω. Άλλα το «να πω» μου ακούγεται πολύ προφορικό. Και είπαμε –γράψαμε μάλλον- ότι εδώ πραγματευόμαστε το γραπτό.

[Παράδοξο: δεν το γράψαμε ποτέ το ότι εδώ πραγματευόμαστε το γραπτό. Το εννοήσαμε. Άρα το «γράψαμε» –εκτός από το ότι δεν το γράψαμε μαζί- χρησιμοποιήθηκε ως τρόπος «τού λέγειν». Κι όμως θα ορκιζόμουν ότι δεν είπα τίποτα. Έγραψα μόνο. Και έγραψα μόνο αν το έχω να γράφω. Αν όχι, τότε απλά έστησα λέξεις σε μία γραμματικοσυντακτικώς σωστή σειρά που κατά τα άλλα δεν λέει τίποτα. Για μένα όμως «λέει» πολλά. Δεν ξέρω μόνο αν γράφει κάτι.]

Το έχω να γράφω; Ή μήπως δεν το έχω; Και αν δεν το έχω, τότε γιατί γράφω τώρα; Και αν το έχω, τότε γιατί δεν γράφω;

Εκλογές aka "μια ωραία πεταλούδα"

4 Οκτωβρίου. Εκλογές.

Εκλογές και πράσινα άλογα. Χέστηκε η φοράδα σταλόουν (σιλβέστρ). Κάποιοι θα φουσκώσουν σαν τα παγώνια, κάποιοι άλλοι θα γίνουν λαγοί. Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας. Αφήστε τα κομματόσκυλα και τις ποντικομαμμές να σκυλοτρώγονται. Μας έκαναν τον τζίτζικα αηδόνι. Γελάει και το παρδαλό κατσίκι. Άλλωστε, δεν γνωρίζει το σκυλί τον αφέντη του; Άσπρο σκυλί–μαύρο σκυλί. Ίδιο δάγκωμα. Ψάρια στο γιαλό όσα θέλεις σου πουλώ. Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι. Ποιος θα βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα; Κανίς. Τα ζώα μου αργά. Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο. Απ’ τον κόρακα βέβαια «κρα» θα ακούσεις. Και από υποσχέσεις; Να φαν’ κι κότες. Εμείς σαν τα πρόβατα και αυτοί ζωή και κότα. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Επειδή λοιπόν ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη και κακό σκυλί ψόφο δεν έχει, ας κάνουμε ακόμη μια φορά τους ψόφιους κοριούς. Νηστικό αρκούδι άλλωστε δεν χορεύει.

4 Οκτωβρίου. Παγκόσμια Ημέρα των Zώων. Μεγάλων και μικρών.

Υ.Γ. Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι.

Το παλιό μου παιχνίδι

Ένα λιβάδι μεγάλο από σκακιέρα.

Και μια βασίλισσα θεόρατη σα πιόνι.

Ζιζάνια άτακτα χορεύουν με φλογέρα.

Μεγάλα λάχανα φωτίζουν από χιόνι.

-------

Ένας τοξότης από μάρμαρο με βέλη.

Μια μαύρη τρύπα που τρέχει να μου φύγει.

Της μαύρης χήρας τα λόγια στάζουν μέλι.

Και μένα ο χρόνος, σιγά σιγά μου λήγει.

-------

Αυτός ο τύραννος την έχει ξεμωράνει.

Σάπια ντομάτα μού μιλάει μες την τσέπη.

Κι ένας έμπορος διαβάζει απ’ το Κοράνι.

Κι Ομήρου ήρωες στοιχειώνουνε τα έπη.

-------

Το όστρακο κοιμήθηκε με το μαργαριτάρι.

Σοφή η κάμπια, μού χαρίζει ένα βιβλίο.

Το τζίνι το άμοιρο μού δίνει μανιτάρι.

Και μέντες τρώω που θυμίζουνε σχολείο.

-------

Ξεκούρδιστο σπουργίτι κοιτώ στο φως της μέρας.

Το γρίφο λύνω μ’ ένα δύσκολο στιχάκι.

Και η πεντάμορφη το βρήκε πια το τέρας.

Κι ο μινώταυρος πια κάηκε μες το τζάκι.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Με δυο οθόνες με βλέπεις διπλό.

Με σάουντ μπλάστερ την ακούς στερεό.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Με τζάβα ξέρεις να μαστουρώνεις.

Τόσα κουμπιά μα πώς τα κουμπώνεις.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Ντίτζιταλ κούκης τρως και κολλάς.

Ιούς γουστάρεις να τυραννάς.

Και την αμίγκα έχεις για γκόμενα.

Ντηλήτ της κάνεις αμφιλεγόμενα.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Γραμμές με κώδικα μόνο ρουφάς.

Κρυφά σκριπτάκια τα κοπανάς.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Γραμμένους όλους μας έχεις στη ραμ σου.

Τρίμπητα μπάφερ ξανά στην υγεία σου.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Ντίτζιταλ κούκης τρως και κολλάς.

Ιούς γουστάρεις να τυραννάς.

Και την αμίγκα έχεις για γκόμενα.

Εσκέηπ κάνεις πολλά εισπνεόμενα … κι ‘σαι…

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Μπητ μπητ – στέρεο στέρεο.

Ξύπνος

- Είδα στον ύπνο μου ότι κοιμόμουν ρε μαλάκα.

- Έβλεπες και όνειρο;
- Ναι. Ότι κοιμόμουν και στο όνειρο του ονείρου,
έβλεπα πάλι ότι κοιμόμουν, αλλά ξύπνησα.
- Μια φορά είχα δει ότι είχα αϋπνίες.
- Και δεν μπορούσες να κοιμηθείς μετά;
- Δεν μπορούσα να ξυπνήσω.
- Και κοιμάσαι από τότε;
- Ξάγρυπνος.

Το αλφαβητάρι της νύχτας μου

Απατηλές βροχές γίνονται δάκρυα, εκθρονίζοντας ζαλισμένους ήλιους θαμπών ίσκιων, καθρεπτίζοντας λάμψεις μελαγχολίας, ντυμένες ξάγρυπνα όνειρα που ρεμβάζουν στο τίποτα, υψώνοντας φωνές χαμένων ψιχάλων ώχρας.

Το βιβλίο της μάπας

Κάνω λογκίν στον κόσμο με τους φίλους

Της μάπας το βιβλίο μου έχει ψύλλους

Τα τελευταία νέα μου διαβάζω

Στο τσατ με κάνω μπλοκ κι αφηνιάζω

Και το προφίλ μου είναι πικρό

Κεράστε το ένα φραπέ γλυκό

Ο τοίχος μου έχει στοιχειώσει

Κι η σέξυ φώτο μου έχει βαλσαμώσει

Αρθρίτιδα έχουν οι σύνδεσμοί μου

Παλιόφιλοι γινήκανε εχθροί μου

Χαζεύω γκόμενες με νέες κουπ

Άντε να κάνω τζοηνίν και κάνα γκρουπ

Και το προφίλ μου είναι πικρό

Κεράστε το ένα φραπέ γλυκό

Μέλος δεν είμαι σε καμία ομάδα

Αυτή τη στιγμή πίνω πορτοκαλάδα

(με ανθρακικό)

Πλημμοίρα

Κίτρινα σύννεφα - θολή βροχή

Δέκατα ανέβασαν οι ουρανοί

Αστράφτει, βροντάει τη νύχτα αυτή

Μυαλό που θυμίζει νεροποντή

Ό, τι κατεβάσει ας βρέξει

Ποτέ δε θα βρω μια λέξη

Με πνίγει μια άδεια σκέψη

Κι ο σκύλος μου έχει ρέψει

Κοιτώ σαν ομπρέλα - το μάτι βουρκώνει

Στρίβω με τρέλα χωρίς τιμόνι

Πιτσίλισα όλες μου τις ενοχές

Μούσκεμα οι τύψεις οι αδιάβροχες

Ό, τι κατεβάσει ας βρέξει

Ποτέ δε θα βρω μια λέξη

Με πνίγει μια άδεια σκέψη

Θα κόψω την κόλα – θ’ αρχίσω πέπσι…

Μαγική Μιζέρια

Πάμε μαζί ένα ταξίδι μακρινό
Μια βόλτα λογική με τρένο το μυαλό
Πάμε να δεις απ’ την αρχή, εκείνο τον καιρό
Που μου ‘λεγες να τρέξω, να βγω και να χαθώ

Η μαγική μιζέρια, μας σπρώχνει στο γκρεμό

Τσακίζει τις αλήθειες, με σύντομο ρυθμό

Η μαγική μιζέρια, μια φίλη από παλιά

Θυμάμαι όταν μου ‘λεγες «ξανά δε θα ‘ρθει πια»

Σε περιμένω ακόμη στο σταθμό

Σε ‘να παγκάκι σβήνω το κάθε μας λεπτό

Η άδεια μου η σκέψη, γεμίζει τα κενά

Ξανά εδώ σε βρίσκω και φεύγουμε μακριά

Η μαγική μιζέρια, μας σπρώχνει στο γκρεμό

Τσακίζει τις αλήθειες, με σύντομο ρυθμό

Η μαγική μιζέρια, μια φίλη από παλιά

Θυμάμαι όταν μου ‘λεγες «ξανά δε θα ‘ρθει πια»

Ο χωρατατζής μπαλαντέρ

Kean su catchy

Να δεις τι σου 'χω για μετά...

(παραμένουμε βέβαια ο πιο δροσερός καλοκαιρινός προορισμός)

Ντε

Τι είμαι; Ένα γαμημένο link… μια callημένη ψηφιακή κλεψύδρα που αρνείται νωχελικά να κάνει callοτούμπες... δε βρέθηκα σα σελίδα… αν φοβάμαι; Μπα – βρέθηκα ως λέξεις… προλαβαίνω να αδειάσω και το τassάκι μου… και να δυναμώσω Φρουσιάντε και Μέρντερερς… (γαμώ τα κομματάκια, ε;). Άντε μου ‘λειψες…

Κήμπορντ

Πωωω...
Μαλώνουνε τα γράμματα στο πληκτρολόγιο, ποιο θα πρωτοπατηθεί πρώτο...
Αράχτε ρε λίγο, δυο μήνες είχα να postάρω, πώς κάνετε έτσι...
Γουστάρει, σου λέει, το "Π" - το πάτησα πρώτο...
Και το "ω" βέβαια, δεν το χάλασε, με το καλημέρα τρία στη σειρά...
Κωλόφαρδο...
Δεν θα το ξαναπατήσο...
Θα τα γράφο όλα με όμικρον τόρα να δει...
Χμμμ...
Σαν πολλά να έγραψα μετά από τόσο καιρό...
Νομίζο ότι καλύφθηκα για σήμερα...
Άντε, τα λεμε...

Φωνάρα...

...και κουκλάρα! Δε σε χάλασε Plant, έτσι;

One way conversations

Πάρε κόσμε νέα τάξη να 'χεις να γουστάρεις....

Don't play it back reverse

...διαμάντι...