Ξύπνος

- Είδα στον ύπνο μου ότι κοιμόμουν ρε μαλάκα.

- Έβλεπες και όνειρο;
- Ναι. Ότι κοιμόμουν και στο όνειρο του ονείρου,
έβλεπα πάλι ότι κοιμόμουν, αλλά ξύπνησα.
- Μια φορά είχα δει ότι είχα αϋπνίες.
- Και δεν μπορούσες να κοιμηθείς μετά;
- Δεν μπορούσα να ξυπνήσω.
- Και κοιμάσαι από τότε;
- Ξάγρυπνος.

Το αλφαβητάρι της νύχτας μου

Απατηλές βροχές γίνονται δάκρυα, εκθρονίζοντας ζαλισμένους ήλιους θαμπών ίσκιων, καθρεπτίζοντας λάμψεις μελαγχολίας, ντυμένες ξάγρυπνα όνειρα που ρεμβάζουν στο τίποτα, υψώνοντας φωνές χαμένων ψιχάλων ώχρας.

Το βιβλίο της μάπας

Κάνω λογκίν στον κόσμο με τους φίλους

Της μάπας το βιβλίο μου έχει ψύλλους

Τα τελευταία νέα μου διαβάζω

Στο τσατ με κάνω μπλοκ κι αφηνιάζω

Και το προφίλ μου είναι πικρό

Κεράστε το ένα φραπέ γλυκό

Ο τοίχος μου έχει στοιχειώσει

Κι η σέξυ φώτο μου έχει βαλσαμώσει

Αρθρίτιδα έχουν οι σύνδεσμοί μου

Παλιόφιλοι γινήκανε εχθροί μου

Χαζεύω γκόμενες με νέες κουπ

Άντε να κάνω τζοηνίν και κάνα γκρουπ

Και το προφίλ μου είναι πικρό

Κεράστε το ένα φραπέ γλυκό

Μέλος δεν είμαι σε καμία ομάδα

Αυτή τη στιγμή πίνω πορτοκαλάδα

(με ανθρακικό)

Πλημμοίρα

Κίτρινα σύννεφα - θολή βροχή

Δέκατα ανέβασαν οι ουρανοί

Αστράφτει, βροντάει τη νύχτα αυτή

Μυαλό που θυμίζει νεροποντή

Ό, τι κατεβάσει ας βρέξει

Ποτέ δε θα βρω μια λέξη

Με πνίγει μια άδεια σκέψη

Κι ο σκύλος μου έχει ρέψει

Κοιτώ σαν ομπρέλα - το μάτι βουρκώνει

Στρίβω με τρέλα χωρίς τιμόνι

Πιτσίλισα όλες μου τις ενοχές

Μούσκεμα οι τύψεις οι αδιάβροχες

Ό, τι κατεβάσει ας βρέξει

Ποτέ δε θα βρω μια λέξη

Με πνίγει μια άδεια σκέψη

Θα κόψω την κόλα – θ’ αρχίσω πέπσι…

Μαγική Μιζέρια

Πάμε μαζί ένα ταξίδι μακρινό
Μια βόλτα λογική με τρένο το μυαλό
Πάμε να δεις απ’ την αρχή, εκείνο τον καιρό
Που μου ‘λεγες να τρέξω, να βγω και να χαθώ

Η μαγική μιζέρια, μας σπρώχνει στο γκρεμό

Τσακίζει τις αλήθειες, με σύντομο ρυθμό

Η μαγική μιζέρια, μια φίλη από παλιά

Θυμάμαι όταν μου ‘λεγες «ξανά δε θα ‘ρθει πια»

Σε περιμένω ακόμη στο σταθμό

Σε ‘να παγκάκι σβήνω το κάθε μας λεπτό

Η άδεια μου η σκέψη, γεμίζει τα κενά

Ξανά εδώ σε βρίσκω και φεύγουμε μακριά

Η μαγική μιζέρια, μας σπρώχνει στο γκρεμό

Τσακίζει τις αλήθειες, με σύντομο ρυθμό

Η μαγική μιζέρια, μια φίλη από παλιά

Θυμάμαι όταν μου ‘λεγες «ξανά δε θα ‘ρθει πια»

Ο χωρατατζής μπαλαντέρ

Kean su catchy

Να δεις τι σου 'χω για μετά...

(παραμένουμε βέβαια ο πιο δροσερός καλοκαιρινός προορισμός)